พิชิตข้อสอบ สอวน. คอมพิวเตอร์

ครูโจ๊ก ณัฐพล บัวอุไร

ทุกปีพอสอบคัดเลือกเข้าค่าย สอวน. คอมพิวเตอร์เสร็จ เสียงบ่นที่ได้ยินบ่อยที่สุดไม่ใช่ “ข้อสอบยาก” แต่เป็น “ทำไม่ทัน” เพราะบางข้อต้องไล่ลูปทีละรอบ บางข้อเป็นเลขที่ถ้าคิดตรง ๆ ก็บานปลาย เวลาเลยหมดก่อนโดยไม่รู้ตัว ความจริงที่ต้องยอมรับก่อนคือไม่มีใครถนัดทุกเรื่อง เทคนิคทั้งหมดนี้จึงไม่ได้สอนให้เก่งทุกอย่าง แต่สอนให้เก็บคะแนนได้มากที่สุดจากสิ่งที่เรามี ภายในเวลาที่จำกัด

หลักคิด: ข้อสอบคือเกมเก็บแต้ม ไม่ใช่การพิสูจน์ว่าฉลาด

ข้อปรนัยทุกข้อมีค่าเท่ากัน ข้อที่ยากที่สุดกับข้อที่ง่ายที่สุดให้แต้มเท่ากันเป๊ะ นั่นแปลว่าการนั่งจมกับข้อยากนาน ๆ จนทิ้งข้อง่ายที่เราทำได้สบาย ๆ คือการขาดทุน เป้าหมายจึงไม่ใช่ทำให้ครบทุกข้อ แต่คือเก็บข้อที่ได้แต้มง่ายให้ครบก่อน แล้วค่อยเอาเวลาที่เหลือไปลุยข้อยาก

สแกน 3 รอบ อย่าทำเรียงข้อ

นี่คือเทคนิคที่ช่วยเรื่องทำไม่ทันได้มากที่สุด อย่าทำข้อ 1 ไปเรื่อย ๆ แต่ให้แบ่งเป็นสามรอบ รอบแรกเก็บของง่าย กวาดตั้งแต่ข้อแรกถึงข้อสุดท้าย ทำเฉพาะข้อที่อ่านแล้วรู้วิธีทันที ข้อไหนไม่แน่ใจให้ทำเครื่องหมายไว้แล้วข้ามเลย ห้ามเสียดาย รอบสองกลับมาจัดการของกลาง คือข้อที่รู้ว่าต้องทำยังไงแต่ต้องใช้เวลาคำนวณ เช่นไล่ลูปหรือแทนค่าหลายรอบ รอบสามค่อยทุ่มเวลาที่เหลือให้ข้อยากที่สุด และอย่าลืมฝนให้ครบทุกข้อ

กฎ 3 นาที : ถ้าข้อไหนทำไปแล้วสามนาทียังไม่เห็นทางออก ให้ทำเครื่องหมายแล้วข้ามทันที เวลาที่เสียไปกับข้อเดียวมักแพงกว่าที่คิดเสมอ

แยก “ข้อคิดเร็ว” กับ “ข้อกับดักเวลา” ให้ออก

ลองแบ่งข้อสอบคร่าว ๆ เป็นสามกลุ่ม กลุ่มแรกคือข้อคิดเร็วที่มีสูตรตายตัว เช่น หลักหน่วยของเลขยกกำลัง การหารด้วยเก้า การกระจายทวินาม พวกนี้ทำก่อนเลยเพราะไม่ถึงนาที กลุ่มสองคือข้อที่ต้องไล่คำนวณแต่ตรงไปตรงมา เช่นไล่ผลลัพธ์โปรแกรมทีละรอบ ไว้ทำรอบสอง ส่วนกลุ่มสามคือข้อที่ต้องวิเคราะห์ลึกและลองหลายเคส เช่นเรขาคณิตที่ต้องวาดรูปเอง เก็บไว้ทำท้ายสุด สิ่งที่ต้องฝึกให้ชินคือแยกกลุ่มให้ออกภายในไม่กี่วินาทีแรกที่อ่านโจทย์ ไม่ใช่เอาแต่ฝึกทำโจทย์ยากอย่างเดียว

ทางลัดสายคณิต สำหรับคนไม่ถนัดเลข

ขหลายข้อมีทางลัดที่ไม่ต้องเก่งเลข แค่จำแพทเทิร์นได้ก็ตอบได้ เรื่องหลักหน่วยของเลขยกกำลังให้ดูแค่หลักหน่วยของฐานแล้วหาวัฏจักรของมัน การหารด้วยเก้าให้ดูที่ผลบวกของหลัก ส่วนโจทย์ลำดับเวียนเกิดมักจะวนซ้ำเป็นคาบ ให้หาคาบก่อนแล้วค่อยเทียบ ไม่ต้องไล่จริงทุกพจน์ เจอโจทย์แนว “อย่างน้อยกี่ตัวจึงแน่ใจ” ให้นึกถึงหลักช่องนกพิราบ เทคนิคพวกนี้ไม่ได้ทำให้เก่งคณิตขึ้น แต่ทำให้ตอบข้อคณิตได้เร็ว ซึ่งคือสิ่งที่ข้อสอบต้องการ

ทางลัดสายไล่โค้ด สำหรับคนไม่ถนัดเขียนโปรแกรม

โจทย์ไล่โค้ดน่ากลัวน้อยกว่าที่คิดถ้ามีระบบ หัวใจคือทำตารางไล่ค่าตัวแปร เขียนชื่อตัวแปรเป็นหัวคอลัมน์แล้วจดค่าทุกครั้งที่มันเปลี่ยน อย่าไล่ในหัวเพราะพลาดง่ายมาก ระวังคำสั่ง continue ที่จะข้ามคำสั่งที่เหลือในรอบนั้นแล้ววนใหม่ทันที ดูเงื่อนไขหยุดของลูปให้แม่นเพราะบางทีลูปทำงานน้อยรอบกว่าที่ตาเห็น เจอลูปซ้อนลูปให้ไล่ลูปในให้จบก่อนแล้วค่อยขยับลูปนอก และถ้าโจทย์ให้ทำเป็นล้าน ๆ รอบ มันมักมีคาบซ้ำ ให้ลองไล่ไม่กี่รอบแล้วสังเกตว่ากลับมาเหมือนเดิมเมื่อไร ไม่ต้องไล่จริงทั้งหมด

อย่ากลัวโจทย์ตรรกะ มันคือคะแนนฟรีถ้ามีระบบ

โจทย์จัดลำดับคน พลิกการ์ด หรือกล่องปริศนา ดูเหมือนต้องใช้พรสวรรค์ แต่จริง ๆ มีวิธีตายตัว โจทย์เงื่อนไขจัดลำดับให้ใช้วิธีตัดช้อยส์ เอาแต่ละตัวเลือกไปตรวจกับเงื่อนไขทีละข้อ เจอข้อไหนขัดก็ตัดทิ้งทันที เร็วกว่านั่งไล่หาคำตอบเอง โจทย์ป้ายติดผิดทั้งหมดให้เริ่มจากกล่องที่เรามีข้อมูลแน่นอนที่สุดแล้วไล่ไปตามเงื่อนไข ข้อพวกนี้มักใช้เวลาน้อยกว่าที่คิดเพราะแค่ต้องตรวจตัวเลือก ไม่ต้องสร้างคำตอบเอง จัดเป็นข้อที่ควรเก็บในรอบสอง

บริหารตอนอัตนัยให้คุ้มที่สุด

ข้ออัตนัยให้คะแนนคุ้มกว่าปรนัยเท่าตัว แต่ก็กินเวลาและไม่มีตัวเลือกให้เดา กลยุทธ์คือสแกนดูก่อนว่าข้อไหนอ่านเข้าใจง่าย บางข้อเป็นแค่การไล่ตามเงื่อนไขทำได้แน่ ๆ ให้เก็บก่อน ข้อที่เป็นการคำนวณสะสมให้ทำตารางไล่ทีละขั้น อย่าคิดรวบ เขียนคำตอบให้ตรงหลักหน่วยตามที่โจทย์กำหนด โดยเฉพาะแบบระบายดินสอ อย่าฝนผิดช่องเพราะเสียคะแนนแบบน่าเสียดายที่สุด ถ้าเวลาเหลือน้อย เลือกทำข้อที่มั่นใจให้ถูกเต็ม ๆ ดีกว่าทำครบทุกข้อแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ

การเดาอย่างมีหลักการ ต้องฝนให้ครบทุกข้อ

ข้อปรนัยไม่หักคะแนนเมื่อตอบผิด ตอบผิดกับไม่ตอบมีค่าเท่ากัน ดังนั้นห้ามเว้นว่างเด็ดขาด พอเหลือเวลาไม่กี่นาทีสุดท้ายให้ฝนข้อที่ยังไม่ได้ตอบทั้งหมด แต่ให้เดาแบบมีหลักการ คือตัดตัวเลือกที่เป็นไปไม่ได้ออกก่อน ในโจทย์คำนวณ ตัวเลือกที่ดูกลม ๆ สวยเกินไปมักเป็นตัวลวง และถ้าเดาไม่ออกจริง ๆ ให้เลือกตัวเลือกเดิมสม่ำเสมอทุกข้อที่เดา ตามสถิติดีกว่าสุ่มกระจาย

เตรียมตัวก่อนวันสอบ

สิ่งที่ทำล่วงหน้าได้คือฝึกทำข้อสอบเก่าแบบจับเวลาจริงอย่างน้อยสองสามชุด ให้ร่างกายชินกับความกดดัน ทำชีตเทคนิคลัดของตัวเองไว้จดสูตรและแพทเทิร์นที่ตัวเองลืมบ่อยแล้วทบทวนคืนก่อนสอบ รู้จุดแข็งจุดอ่อนของตัวเอง ถ้ารู้ว่าไม่ถนัดเรขาคณิตก็วางแผนไว้เลยว่าจะทำข้อนั้นเป็นรอบสุดท้าย และที่สำคัญคือฝึก “การยอมข้าม” เด็กเก่งหลายคนพลาดเพราะไม่ยอมปล่อยข้อยาก การกล้าข้ามเป็นทักษะที่ต้องซ้อม

กฎที่ต้องจำขึ้นใจ

ทุกข้อค่าเท่ากัน — เก็บข้อง่ายให้ครบก่อนเสมอ อย่าจมกับข้อยาก

กฎ 3 นาที — ติดเกินสามนาทีให้ทำเครื่องหมายแล้วข้ามทันที

สแกน 3 รอบ — ง่าย กลาง ยาก ไม่ทำเรียงข้อ

มีระบบชนะพรสวรรค์ — ตารางไล่ค่าสำหรับโค้ด ตัดช้อยส์สำหรับตรรกะ แพทเทิร์นลัดสำหรับคณิต

ห้ามเว้นว่าง — ฝนให้ครบทุกข้อ เดาอย่างมีหลักการเสมอ

ข้อสอบ สอวน. ไม่ได้วัดว่าเราเก่งที่สุดในห้อง แต่วัดว่าเราบริหารความสามารถที่มีได้ดีแค่ไหนภายใต้เวลาจำกัด เด็กที่ทำคะแนนดีไม่ใช่คนที่ทำได้ทุกข้อ แต่คือคนที่ไม่พลาดในข้อที่ตัวเองทำได้ และกล้าปล่อยข้อที่ทำไม่ได้

ที่สำคัญ นี่เป็นเพียงแค่เวทีหนึ่งในชีวิต ยังมีอีกหลายเวที หากไม่สอบไม่ติดครั้งนี้ ยังมีครั้งหน้าและเวทีอื่นๆ อีกมาก

 ขอให้ทุกคนสนุกกับการสอบและเก็บคะแนนได้เต็มศักยภาพนะครับ