ทำไมเราต้องคิดก่อนโค้ด? เพราะ “โปรแกรมทำงานได้” กับ “โปรแกรมแก้ปัญหาได้” อาจเป็นคนละเรื่องกัน สมมติเราจะทำระบบเรียกคิวให้ร้านอาหาร แล้วเริ่มเขียนทันทีว่า “ใครมาก่อน ได้โต๊ะก่อน” ฟังดูตรงไปตรงมา แต่ถ้าคิวแรกมา 6 คน และตอนนี้ว่างแค่โต๊ะ 2 ที่นั่งล่ะ? เราจะปล่อยโต๊ะว่างไว้รอ หรือเรียกคิวถัดไปที่มา 2 คนก่อน? ถ้าเรียกข้าม คนกลุ่มใหญ่จะต้องรอนานแค่ไหน? เรื่องนี้ไม่ได้ติดที่เขียน Python หรือ C++…